Littekencorrectie

Na elke wonde of operatie blijft een zichtbaar spoor achter: een litteken.
In de meeste gevallen rijpt een litteken mooi uit binnen ongeveer één jaar. Het wordt zachter, bleker en minder opvallend.

Soms verloopt dit proces anders en blijft een litteken verdikt, verbreed of ingetrokken. In dat geval kan een correctie overwogen worden — om esthetische redenen, maar ook bij klachten zoals pijn, jeuk of bewegingsbeperking.

We onderscheiden drie types afwijkende littekens.

1/ keloid

Een keloïd is een hard, glanzend en verheven litteken dat zich uitbreidt buiten de oorspronkelijke wondgrenzen.

Kenmerken:

• rood in de beginfase, later bleker
• plateauvormig en stevig
• kan jeuken of gevoelig zijn

Een keloïd ontstaat door een overmatige collageenaanmaak. Waarom de ene persoon een keloïd ontwikkelt en de andere niet, is niet volledig gekend. Erfelijke factoren en huidtype spelen vermoedelijk een rol. Mensen met een donkere huid hebben een verhoogd risico.

2/ hypertrofisch litteken

Een hypertrofisch litteken blijft binnen de grenzen van de oorspronkelijke wond, in tegenstelling tot een keloïd.

Het ontstaat vaak:

• op plaatsen waar veel beweging is (gewrichten, bovenrug)
• wanneer de huid onder spanning werd gesloten (bijvoorbeeld na buikwandcorrectie of verwijdering van grotere letsels)

Kenmerken:

• vlak maar verbreed
• dun uitgerekte huid
• soms bruine verkleuring

Beweging en tractie zorgen ervoor dat het litteken zich uitrekt.

3/ Ingetrokken litteken

Wanneer een wonde diep was of tot op de spierfascia reikte, kan het litteken naar binnen trekken.

U ziet dan:

• een kuiltje of indeuking
• soms overhangende huid

Dit ontstaat doordat het littekenweefsel onvoldoende soepel is en als het ware een strakke verbinding vormt tussen huid en onderliggende structuren.

De behandeling wordt afgestemd op het type litteken, de klachten en uw verwachtingen.

1. Behandeling van een keloid

Corticosteroïdinjecties

Een operatieve verwijdering alleen geeft vaak herval. Daarom wordt meestal gekozen voor maandelijkse injecties met een corticosteroïd (triamcinolonacetonide).

Deze behandeling:

• vermindert de collageenaanmaak
• maakt het litteken zachter en vlakker

Omdat de vloeistof rechtstreeks in het littekenweefsel wordt ingespoten, kan dit pijnlijk zijn. Vaak wordt ze verdund met een lokaal verdovingsmiddel (lidocaïne).

Meestal zijn meerdere sessies nodig. Geduld en regelmaat zijn belangrijk voor een goed resultaat.

Siliconentherapie

Silicone kan:

• littekenweefsel verzachten
• het litteken afvlakken
• jeuk en verkleuring verminderen

Het wordt toegepast als:

• siliconenpleisters
• gel of crème

Voordelen:

• pijnloos
• thuis toepasbaar
• geschikt voor zowel keloïden als hypertrofische littekens

2. Behandeling van een hypertrofisch litteken

Een hypertrofisch litteken kan chirurgisch worden uitgesneden.

Afhankelijk van de grootte gebeurt dit:

• onder lokale verdoving
• of onder algemene verdoving

Vanaf drie weken na de ingreep wordt preventief siliconegel aangebracht om het nieuwe litteken soepel en zacht te houden.

3. Behandeling van een ingetrokken litteken

Een ingetrokken litteken vereist meestal een meer diepgaande correctie.

De ingreep gebeurt doorgaans onder algemene verdoving.
Het litteken wordt zorgvuldig en diep verwijderd, tot op het niveau van de spierfascia. Nadien wordt het omliggende weefsel losgemaakt om het defect op te vullen en opnieuw een natuurlijke contour te creëren.

Deze procedure gebeurt in dagopname.

U komt twee weken na de ingreep op controle:

• voor herhaling van injecties
• of voor het verwijderen van hechtingen

Afhankelijk van de behandeling worden verdere afspraken ingepland.

Na een chirurgische correctie kan tijdelijke werkonbekwaamheid van enkele dagen nodig zijn, afhankelijk van de aard van uw beroep.

De kostprijs is afhankelijk van:

• het type behandeling
• de nood aan verdoving
• het aantal sessies

Dit wordt individueel met u besproken tijdens de consultatie, zodat u vooraf duidelijk geïnformeerd bent.