Liesbreuk

Een liesbreuk is een verzwakking van of een opening in de buikspieren thv de liesregio.

Het buikvlies puilt uit doorheen deze verzwakking of opening.

Daardoor ontstaat een zichtbare zwelling. Deze zwelling ziet men vooral in rechtopstaande positie en verdwijnt in liggend positie.

Doorheen de opening kan buikvet of zelfs een darm glijden.

Dit veroorzaakt pijn in de liesregio. De pijn kan uitstralen naar de teelbal of vagina.

Pijn of zwelling nemen toe wanneer u voorwerpen optilt, lang wandelt, hoest, niest, lacht of naar toilet gaat.

Een liesbreuk is geen medische urgentie maar kan hersteld worden indien u veel last heeft.

Wanneer de zwelling niet meer verdwijnt, spreken we van een inklemming. Omdat de bloedtoevoer van het ingeklemde stuk vet of darm in het gedrang komt, dient een ingeklemde liesbreuk WEL onmiddellijk geopereerd te worden.

Er zijn twee technieken om een liesbreuk te behandelen : met open chirurgie of via een kijkoperatie

1/ Kijkoperatie (laparoscopie):

Deze techniek wordt het meest uitgevoerd. Een kijkoperatie is minimaal invasief, lees weinig traumatiserend.

We maken 3 kleine sneetjes van 1cm op een rechte lijn thv de navel.

Doorheen deze gaatjes worden buisjes gestoken die doorheen de buikspieren tot in de buik worden geplaatst.

Het middelste gaatje is voor de camera, de twee buitenste voor de werkinstrumenten.

Vanuit de buik wordt het buikvlies ( en eventueel het stukje vet of darm) terug getrokken. Nadien wordt de opening/verzwakking afgedicht met een netje ( mesh of prothese genaamd ).

De ingreep duurt 40min.

U overnacht éénmaal. Maar voelt u zich direct al kiplekker, dan mag u ook 's avonds naar huis.

2/ Open (Lichtenstein ingreep) :

Deze techniek gebruiken we voornamelijk bij zeer grote en/of ingeklemde breuken of wanneer het om een recidief liesbreuk gaat na een eerder laparoscopisch herstel.

We maken een incisie van 10cm over de zwelling. Bij deze techniek splitsen we de bindweefsels en de spieren. De breukzak wordt geïsoleerd van de omliggende weefsels en terug in de buik geduwd.

De opening wordt gesloten en de buikwand verstevigd met een netje. Dit netje naaien we vast op de buikspieren en de ligamenten.

Deze ingreep is pijnlijker dan de laparoscopische tegenhanger.

Ze duurt een klein uurtje.

U overnacht éénmaal.

U kan enkele dagen een lichte spierpijn ervaren, vnl thv de wonde aan de navel. Na een open ingreep is de pijn meer uitgesproken en stapt u gedurende twee weken wat moeizamer.

We adviseren om twee weken geen zware voorwerpen te tillen en één maand niet te sporten.

De wondjes zijn na tien dagen volledig genezen.

U heeft recht op twee weken werkonbekwaamheid; mensen met een zeer zware fysieke job mogen tot 4 weken thuisblijven.

Deze worden zelden gezien na de ingreep.

Mannen ervaren soms plasproblemen. Dit omdat de blaaszenuw in de buurt van liesregio loopt. De klachten verdwijnen spontaan. Zeldzaam is het sonderen van de blaas nodig.

Bloeding:

Indien dit optreedt, zal de huid en de regio rondom het geslachtsorgaan donkerblauw kleuren. Beschouw dit als een reuze blauwe plek. Het lichaam zal dit bloed spontaan resorberen.

Pijn :

Sporadisch kan u een kortstondige schietende pijn ervaren bij bepaalde bewegingen. Dit wordt door het netje veroorzaakt dat een zenuw of een spier prikkelt. Dit gebeurt voornamelijk in de eerste postoperatieve maand.

Recidief :

Dit betekent dat de breuk terugkomt.

Dit kan gebeuren doordat het netje verplaatst of krimpt. Indien u voldoende rust in de eerste weken na de ingreep is de kans klein dat dit gebeurt. Ook zien we krimpen met de huidige generatie netjes, zelden optreden.

Deze ingreep wordt vergoed door de mutualiteit.